Natłok myśli.Myślotok.
Własciwie to można określic to jako chaos niekontorlowany.
Burzę myśli i domysłów.
Gdy w jedej chwili tyle słów ,wyjaśnia wszystko.
Wolałabym nie rozumieć .Wolałabym zapomnieć.
Niektóre sytuacje obracaja sie na druga strone.
Wtedy widze jak wiele stracone.
Odpowiadasz mi tym ,co daje Tobie.
Obojętnośc .
Źle nam z tym na twarzy.
Nerwowy krok
pulsujaca skroń
i tylko nie odwracajac sie isc


w koncu tam za Nami nic nie ma
tylko kurz Twoich słów
osiadły na moich powiekach
Tylko kilka spojrzeń ukrytych w moich źrenicach
Uśmiech ,którego nie wydostanę
z ust zwiazanych nicia niewiernej naiwności.